Sıcak patateslerin sirkeli et suyu sosunu emerek ipeksi bir kıvama kavuştuğu, mayonezsiz Güney Alman patates salatası.
Evde kevgir ya da rendeyle yapılan yumuşak spätzle eriştesinin bol erimiş peynir ve tereyağında kızarmış soğanla katmanlandığı doyurucu Güney Alman yemeği.
Rendelenmiş patatesten yapılan, kenarları çıtır çıtır kızarmış Alman patates köftelerinin ev yapımı elma sosuyla buluştuğu sokak lezzeti.
Patates, havuç, kereviz ve pırasanın mercanköşkle pişip kısmen ezildiği, içine dana sosis doğranan doyurucu bir Alman ev çorbası.
Kırmızı lahananın ekşi elma, sirke ve baharatlarla ağır ateşte yumuşayıp tatlı-ekşi bir garnitüre dönüştüğü klasik Alman yan yemeği.
Önceden haşlanmış patateslerin soğan ve füme etle tavada çıtır çıtır kızardığı, Alman meyhanelerinin vazgeçilmez yanı.
Kurabiye hamuru tabanın üzerinde, lor ve süzme yoğurtla yapılan hafif, limon kokulu bir dolgunun fırınlandığı Alman usulü cheesecake.
Bayat ekmek, soğan ve hardalla yumuşacık kıvam kazanan, tavada kızarıp dışı çıtır içi sulu kalan iri Alman köfteleri.
Fırından önce alkali bir banyoya daldırıldığı için kabuğu parlak kestane rengi, içi yumuşacık olan güney Almanya'nın meşhur düğümlü simidi.
Haşlanmış patates ve undan yapılan, iki ucu sivri parmak şeklindeki hamurların haşlanıp tereyağında kızartıldığı Svabya usulü bir garnitür ve ana yemek.
Haşlanmış lahana yapraklarına sarılan baharatlı kıymanın önce kızartılıp sonra koyu bir sosta ağır ağır pişirildiği, Alman ev mutfağının kış klasiği.
Yağda kızartılan, içi reçelle doldurulup pudra şekerine bulanan, kenarında meşhur beyaz şeridiyle Almanya'nın en sevilen mayalı tatlısı.
İnce açılmış yumurtalı hamurun dana kıyma ve ıspanaklı harçla doldurulup et suyunda haşlandığı, büyük kare mantıyı andıran Svabya klasiği.
Alman mutfağı, uzun ve sert kışlara hazırlıklı olmak zorunda kalan bir coğrafyada şekillendi. Bu yüzden yiyecekleri saklama teknikleri her zaman önemliydi: tütsüleme, tuzlama, turşulama ve fermantasyon. Ekşi lahana (Sauerkraut), tütsülenmiş etler ve sayısız sosis çeşidi bu ihtiyacın lezzetli sonuçlarıdır.
Bugün Alman mutfağıyla özdeşleşen patates, aslında Amerika'dan gelen görece yeni bir malzemedir. 18. yüzyılda Prusya kralı Büyük Friedrich'in patates ekimini teşvik etmesiyle yaygınlaştığı bilinir. Ekmek ise çok daha eski bir tutkudur: Almanya, çavdar ve tam tahıllı ekmeklerden yumuşak bretzel'lere kadar yüzlerce ekmek çeşidiyle tanınır. 1516'da Bavyera'da çıkarılan bira saflık yasası da yeme içme kültürünün ne kadar köklü olduğunu gösterir.
Almanya yüzyıllarca küçük krallık ve prensliklerden oluştuğu için mutfağı da oldukça bölgeseldir. Bavyera beyaz sosisi, domuz incik ve köfte biçimli patates hamurlarıyla (Knödel) bilinir. Güneybatıdaki Swabia bölgesi yumurtalı makarnası Spätzle ile ünlüdür. Kuzeyde, Kuzey Denizi ve Baltık kıyılarında ringa balığı ve diğer deniz ürünleri öne çıkar. Ren bölgesinde ise sirke ve şarapla marine edilen Sauerbraten sevilir.
Patates, lahana, pancar, elma, hardal, tereyağı ve çeşitli etler bu mutfağın temelini oluşturur. Kimyon tohumu, ardıç, defne yaprağı ve dereotu sık kullanılan aromalardır. Uzun ve yavaş pişirme, kızartma ile tatlı-ekşi dengesi de karakteristiktir. Kahve ve pasta saati (Kaffee und Kuchen) kültürü sayesinde elmalı turta ve Kara Orman pastası gibi tatlılar da önemli bir yer tutar.
İlk deneme için Alman patates salatası (Kartoffelsalat) ve Bratkartoffeln (tavada kızarmış patates) idealdir; ikisi de patatesin doğru haşlanması ve kızartılmasını öğretir. Biraz cesaretlenince Spätzle