6 tarif
Yerli halkların manyoğunu, Portekiz mirasını ve Afrika'nın güçlü izlerini göçmen lezzetleriyle birleştiren, kıta büyüklüğünde çeşitli bir mutfak.
Hikâyesini okuSiyah fasulyenin çeşit çeşit etle saatlerce kaynayıp koyulaştığı, pilav, farofa ve portakalla sofraya gelen Brezilya'nın millî yemeği.
Tapyoka nişastası ve peynirle yapılan, dışı çıtır içi esnek ve sakızımsı, glütensiz minik Brezilya peynirli toplar.
Limonla marine edilen balığın biber, domates ve hindistan cevizi sütüyle kat kat piştiği, Bahia'nın renkli ve kokulu balık güveci.
Şekerli yoğunlaştırılmış süt, kakao ve tereyağının kıvamlanıp çikolata granülüne bulandığı, Brezilya doğum günlerinin olmazsa olmaz minik tatlısı.
Tavuk suyuyla pişirilmiş hamurun didiklenmiş tavuk ve krem peynirle doldurulup damla biçiminde kızartıldığı, Brezilya'nın en sevilen atıştırmalığı.
Manyok ununun tereyağı ve soğanla kum gibi çıtır ve altın renkli olana kadar kavrulduğu, Brezilya sofralarında her yemeğin üstüne serpilen garnitür.
Portekizliler 1500'de geldiğinde Brezilya topraklarında yaşayan yerli halkların mutfağı manyok (kasava) üzerine kuruluydu. Bu nişastalı kök, zehirli özsuyundan arındırılıp un (farinha) ve nişastaya (polvilho, tapyoka) dönüştürülüyordu. Bugün sofraların vazgeçilmezi olan farofa, tapioca krepi ve peynirli ekmek pão de queijo bu kadim bilginin mirasıdır. Açaí, guaraná ve Amazon'un nehir balıkları da yerli mutfağın armağanlarıdır.
Portekizliler şeker kamışını, sığırı, pirinci ve tuzlu morina balığını (bacalhau) getirdi. Şeker tarlalarında zorla çalıştırılan Afrikalılar ise özellikle Bahia'da mutfağı derinden şekillendirdi: dendê denen palmiye yağı, hindistancevizi sütü, okra ve börülce hamurundan kızartılan acarajé bu mirasın parçasıdır. 19. ve 20. yüzyıllarda gelen İtalyan, Alman, Lübnanlı-Suriyeli ve Japon göçmenler de iz bıraktı; São Paulo'da pizza ve makarna kadar esfiha ve kibe de sevilir. Ulusal yemek sayılan feijoada'nın kölelerin artık etlerden yarattığı yemek olduğu sıkça anlatılır, ancak tarihçiler bu hikâyeye temkinle yaklaşır; Portekiz'in etli fasulye yahnilerinden geldiği de öne sürülür.
Kuzeyde Amazon mutfağı manyok suyundan yapılan tucupi, nehir balıkları ve tropik meyvelerle bambaşkadır. Kuzeydoğu, Bahia'nın palmiye yağlı moqueca'sı ve güneşte kurutulmuş eti (carne de sol) ile ünlüdür. Güneydoğuda Minas Gerais peynirli ekmek ve fasulyeli feijão tropeiro ile, Rio de Janeiro ise cumartesi feijoada'sıyla tanınır. Orta-Batı'da Pantanal'ın balıkları, Güney'de ise gaúcho'ların ateşte pişirdiği churrasco ve mate çayı (chimarrão) öne çıkar.
Günlük Brezilya sofrasının temeli pirinç ve fasulyedir (arroz e feijão); yanına çoğunlukla farofa ve salata eklenir. Manyok unu, palmiye yağı, hindistancevizi sütü, misket limonu, kişniş ve yeşil soğan sık kullanılan malzemelerdir. Churrasco'da etler iri tuzla tuzlanıp şişlerde kömür ateşinde ağır ağır pişirilir. Feijoada'nın aslı domuz etleriyle yapılır; evde dana kaburga, dana füme et ve dana sucuk ile helal ve lezzetli bir versiyon hazırlanabilir.
En keyifli başlangıç pão de queijodur: tapyoka nişastası, yumurta ve peynirle yapılan, glütensiz ve çıtır peynirli toplar. Tatlıda yoğunlaştırılmış süt ve kakaoyla yapılan brigadeiro neredeyse hatasızdır. Ana yemek için hindistancevizi sütlü balık yahnisi moqueca ve yanında farofa denemek, Brezilya'nın tropik yüzünü tanımanın en kolay yoludur.